Το ΟΧΙ του λαού

Για όσους δεν έχουν καταλάβει τι παίζεται τόσους μήνες:
Η Ελληνική κυβέρνηση ( όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ ή ο Τσίπρας ) προσπαθεί με νύχια και με δόντια να παραμείνει εταίρος της υπόλοιπης Ευρώπης, όμως συγχρόνως να αποκτήσει τους βαθμούς ελευθερίας που χρειάζεται για να μπορέσει να κατασκευάσει ένα σύγχρονο κράτος.
Ένα κράτος που θα βασίζεται στους κανόνες της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται να υπογράψει μια συνθήκη με τους δανειστές-εταίρους που όμως δεν θέλουν και την σπρώχνουν να μειώσει τις εκκλήσεις της.

5 μήνες διαπραγματεύσεων έδειξαν πως αυτό είναι αδύνατον και πως οι δανειστές-εταίροι είναι εκβιαστές που ζητούν την υποτέλεια της Ελληνικής κυβέρνησης. Όχι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά της Ελληνικής κυβέρνησης.
Θέλουν να εγκαταστήσουν στην χώρα μας την προηγούμενη κυβέρνηση των δοσιλόγων που ήταν υποταγμένη σε αυτούς.

Ο λόγος δεν είναι οικονομικός. Είναι πολιτικός.
Με την επαναφορά τους θα μπορέσει να συνεχίζει να τους εκβιάζει ώστε να εφαρμόσουν όλες τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που σημαίνουν λιτότητα και καταδυνάστευση του λαού ώστε να αποτελέσει έναν ακόμα λαό-ζόμπι σαν αυτούς που έχουν στις άλλες χώρες. Έναν λαό που θα υπομένει εσαεί για τη δόση του.  Αυτό που διεξάγεται είναι πόλεμος και είναι πέρα για πέρα ταξικός.

Η Ευρώπη των λαών, είναι Ευρώπη των εκβιαστών-πλουσίων.

Με το ΟΧΙ ο Ελληνικός λαός θα δώσει ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν πέθανε, ότι ο φτωχός έχει την απάντηση μέσα από την Δημοκρατία.

Την επόμενη Δευτέρα θα πρέπει να αρχίσει η ανασυγκρότηση της χώρας. Να θωρακιστούμε ενάντια σε οποιαδήποτε επιβολή, κάτι που δεν κάναμε 5 μήνες τώρα.

Να ακολουθήσουμε το όραμά μας για το μέλλον. Όραμα που το έχουμε σχεδιάσει εδώ και χρόνια στην αριστερά.

Να προσπαθήσουμε για το αδύνατο, πριν γίνει αδιανόητο.

ψαράκια

Ο Χρυσό-γονος όταν μεγαλώσει γίνεται Χρυσό-ψαρος;
 

στα 4

Υποταγή μας ζητάνε!
Στα τέσσερα.

Θα πούμε, ναι;

το κόκκινο κουμπί

Πατήστε το κόκκινο κουμπί


Έκτακτη είδηση:

Η τηλεόραση μπορεί να σβήσει με ένα κουμπί που κανείς δεν πατάει.
Γιατί;

Μήπως φοβάστε επειδή είναι κόκκινο;

ισοτιμία

Να προλάβουμε να φτιάξουμε Δραχμή με ισοτιμία 1-1 γιατί με την πτώση του Ευρώ θα έχουμε τεράστια κέρδη.

Αγορές ή Δημοκρατία;

Αγορές ή Δημοκρατία;
 Τον δρόμο τον δείχνει η Ισλανδία

Published on Dec 6, 2014

When the financial crisis hit Iceland, President Ólafur Grímsson felt a great deal of pressure from other European nations to bail out the banks. But as he discusses here, he felt that democracy must not be trumped by the financial forces at hand. He put the issue to a vote, and credits the resulting public opinion with Iceland's exemplary economic recovery.

Read more at BigThink.com: http://goo.gl/O8uR

Follow Big Think here:
YouTube: http://goo.gl/CPTsV5
Facebook: https://www.facebook.com/BigThinkdotcom
Twitter: https://twitter.com/bigthink

Transcript: Well Iceland was, in the years that led up to the financial crisis, like every country in Europe and the United States, part of this policy transformation where the financial sector was deregulated, where the freedom of financial capital was increased, where there was a different form of regulations and structures that had prevailed before. So when the financial crisis hit we suffered in a traumatic away. We were for a while, perhaps exhibit number one of a failed financial system. It was a profound shock to our country and our people, not just because of the economic difficulties and the hardship that followed, but also because Iceland is one of the most democratic and secure societies in the world and we've always conducted everything through peaceful dialogue and discussions, but suddenly we had riots, we had demonstrations. There were a fire burning in the center of Reykjavik, the police had to defend the Parliament and even the central bank.

So, it demonstrated that a collapse of the financial system can also threaten the democratic institutions as well as the social cohesion of one of the most harmonious and open and free democratic societies in the world. So if a collapse in the financial system can do such damage and provide such a threat to a country like Iceland, imagine what a failure in the financial market can do to countries where the democratic institutions are not as strong and solidly based as in my country. But then when we had to formulate policies how to deal with the financial crisis we decided, in one way or another, to follow a different formula than from the traditional consensus in the previous 30 years of how you deal with a financial crisis. We did not save the banks; we let we let them go bankrupt. We introduced currency controls. We devalued the currency. We did not introduce austerity measures of the scale that had been deemed to be absolutely necessary in the decades before.

And when the failure of one Icelandic bank in Britain and the Netherlands led to extraordinary pressure from all the European governments that the Icelandic taxpayers should take responsibility for the debts of this one bank in these two countries, I put it to a referendum and I allowed the Icelandic nations to vote on it, not just once but twice. It is, I believe, the only location where the democratic will of the people was deemed to be more important than the perceived financial interests of the markets. We could discuss, as was done five years ago or so, whether this was wise and there were lots of people, not just so-called experts and financial authorities but also governments all over Europe who were telling us we were absolutely wrong; that this was a crazy path to follow because it went against the established orthodoxy. But now we know the outcome six years later that Iceland, having been the exhibit number one of a failed financial state is now exhibit number one in Europe of a recovery from a financial crisis with three to four percent economic growth, with four to five percent unemployment, with many of our sectors, the tourism sector, the energy sector, the IT sector, the high tech sector in fact doing much better in the last five years than it did in the five years leading up to the financial crisis.

So the end result has been that this democratic way of dealing with the financial crisis, this unorthodox way in terms of economic policy, has in fact turned out better and more solid results than the so-called expert or official community predicted. So, in that sense I think Iceland can serve as an interesting reference when other nations discuss and debate what policies they should follow, but after all what is the relationship between democracy on one hand and financial markets on the other? There was the prevailing assumption in the previous decades that somehow the financial markets should be supreme, but we faced a tough challenge to decide is the democratic will of the people more important than the forces in the financial markets? And that is in fact a question, which many other nations have not yet answered, but in our case it turned out that allowing the democratic will to rule the day was a better course.

Directed/Produced by Jonathan Fowler, Elizabeth Rodd, and Dillon Fitton

Λεφτά υπάρχουν

Εδώ και τώρα, φορολογία των πλουσίων με κλίμακα 95% όπως έκανε ο Ρούσβελτ στην Αμερική την δεκαετία του 1930.
Εδώ και τώρα, φορολογία κεφαλαίων προς το εξωτερικό με 95%.
Εδώ και τώρα, φορολογία χρηματιστηριακών κινήσεων με 50%
Εδώ και τώρα, κτηματολόγιο, περιουσιολόγιο, λίστες, συχνότητες κλπ

Να πληρώσουν το μάρμαρο οι πλούσιοι.
Λεφτά υπάρχουν, μόνο που τα έχουν οι πλούσιοι.

 Adjusted for Inflation 1944-1945
Married Filing Jointly
Marginal Tax Brackets
Tax Rate Over But Not Over
23,0% $0 $26.090
25,0% $26.090 $52.180
29,0% $52.180 $78.271
33,0% $78.271 $104.361
37,0% $104.361 $130.451
41,0% $130.451 $156.541
46,0% $156.541 $182.632
50,0% $182.632 $208.722
53,0% $208.722 $234.812
56,0% $234.812 $260.902
59,0% $260.902 $286.993
62,0% $286.993 $339.173
65,0% $339.173 $417.444
68,0% $417.444 $495.714
72,0% $495.714 $573.985
75,0% $573.985 $652.256
78,0% $652.256 $782.707
81,0% $782.707 $913.158
84,0% $913.158 $1.043.609
87,0% $1.043.609 $1.174.060
90,0% $1.174.060 $1.304.511
92,0% $1.304.511 $1.956.767
93,0% $1.956.767 $2.609.023
94,0% $2.609.023 -
http://taxfoundation.org/sites/taxfoundation.org/files/docs/fed_individual_rate_history_nominal_adjusted-2013_0523.xls

κυρ Σταύρο

Ποιος ξέρει τι είχε στο σακίδιο ο Σταύρακας και τον κράταγε πίσω;
Τώρα που δεν το έχει πια, ποιος τον πιάνει!!!
Τρεχαντήρι σκέτο ο Σταύρακας οδηγεί την κούρσα για την διαδοχή.

Ρε δεν θέλατε Παπαδήμιο, δεν θέλατε Πικραμένους και Άπικρους; Πάρτε Στάβρο Καραμπουζουκλή που τα λέει σωραία, κάπως σα καθαρεύουσα, αλλά δεν ειναι. ( Αλήθεια τον καταλαβαίνει κανείς; )


κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη.

ATM

Τρέξτε στα ΑΤΜ μας πήραν τα βρακιά!

ΦΠΑ

Αγοράζω από το ΣΜ της περιοχής μου και δίνω περίπου 100€ τη βδομάδα. Από αυτά που αγοράζω το 90% είναι είδη του 13% και το 10% του 23%

Αν τα μισά από αυτά αυξηθούν τότε

52 βδομάδες Χ 10% επιπλέον στα 45€ μας κάνουν 234€ το χρόνο.

Δεν είναι αμελητέα η αύξηση από το 13 στο 23% που μας έσπρωξαν να ζητήσουμε!

Σημείωση: Στη Γαλλία τα τρόφιμα είναι στο 2.1% στη Γερμανία στο 7% ... εδώ γιατί να είναι τόσο ψηλά;
Ο ΦΠΑ είναι ο πλέον άδικος φόρος.

τεχνολογία

Την πρώτη μέρα που ήρθαν τα αυτόματα ταξί στη Γαλλία οι ταξιτζήδες τα έκαψαν.

Αν την πρώτη μέρα που έχτιζαν σούπερ-μάρκετ οι μπακάληδες τα γκρέμιζαν τώρα θα είχαμε μπακάλικα.
Αν την πρώτη μέρα που έφερναν μηχανές στα εργοστάσια οι εργάτες τις χάλαγαν, θα είχαμε εργοστάσια και εργάτες.

Όλα αυτά, γιατί τα κέρδη από την τεχνολογία τα οικειοποιούνται μόνο οι πλούσιοι.

ΟΧΙ στην υποδούλωση

Δεν γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσεις αβγά.

Η χώρα χρειάζεται άμεσα άλλη πολιτική. Την πραγματικά αριστερή πολιτική που θα έχει τον άνθρωπο στο κέντρο.

Μην ξεχνάτε πως οι κυρίαρχες τάξεις αθετούν τις υποσχέσεις τους. Μπορούμε και χωρίς αυτούς.

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα είναι ΟΧΙ στην υποταγή, δεν είναι ένα ΟΧΙ στην Ευρώπη, ούτε ΟΧΙ στο τελεσίγραφο, αλλά είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ στα μνημόνια και συγχρόνως ένα ΝΑΙ στην απελευθέρωση της Ευρώπης από την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ - ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ξανά ΟΧΙ

Το τελικό ΟΧΙ στις προτάσεις των δανειστών είναι προφανές.

Οι απαιτήσεις του λαού έγιναν σαφέστατες στις 25/1. Ο λαός ήθελε κατ' ελάχιστον το πρόγραμμα της Σαλονίκης. Ήθελε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Την επόμενη μέρα πρέπει να τεθεί καθαρό αυτό στους δανειστές.
Θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας με όποιο κόστος.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ - ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Αλέξη, γύρνα πίσω τώρα!

Ποιος άραγε είναι ο θάνατος της Ελλάδας και της αριστεράς;

Η υπογραφή μιας ίδιας ή λίγο καλύτερης συμφωνίας με του Σαμαζέλου ή η ρήξη;

Οι εκβιαστές εκβιάζουν, αν αποδεχτούμε μια κακή συμφωνία, όπως κι αν την βαπτίσουμε, θα είμαστε καλύτεροι από τους προηγούμενους;
Ποιος μας λέει πως τον Σεπτέμβρη δεν θα ξαναγυρίσουν να ζητήσουν κι άλλα; Εδώ δεν μας αφήνουν να εφαρμόσουμε την δική μας πολιτική μήπως και αποκτήσουν δεύτερο παράδειγμα προς μίμηση μετά την Ισλανδία. Η πολιτική της λιτότητας για χάρη των λίγων και ισχυρών πρέπει να τελειώσει.

Αν δεν περικόψουν το χρέος κατά 80% τουλάχιστον και δεν διοχετεύσουν ρευστότητα ώστε να ανακάμψει η χώρα, δηλαδή δεν συμπεριφερθούν σαν σύμμαχοι και εταίροι, αλλά σαν δανειστές και εκβιαστές τοκογλύφοι, τότε δεν έχει νόημα η συνύπαρξη μαζί τους.

Όμως το ξέρουν και αυτοί ότι χωρίς την Ελλάδα δεν θα κρατήσει το Ευρώ και ίσως και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θα κάνουν πίσω αν εμείς τους αντισταθούμε σθεναρά. Έτυχε στη χώρα μας να πει πάλι το ΟΧΙ

Niki Vikou​

Και τι μας ζητούν στο κάτω - κάτω οι δανειστές και στυλώνουμε σαν κακομαθημένα παιδιά τα πόδια;

- Να καταστραφεί ο τουρισμός.
- Να ρημάξει όσος απέμεινε ακόμη, αγροτικός τομέας.
-Να ξεπουλήσουμε άρον - άρον την δημόσια περιουσία.
- Να αδειάσουν τα νησιά μας.
-Να κλείσουν και οι υπόλοιπες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
-Να δεχθούμε την αύξηση της ανεργίας και της μετανάστευσης των παιδιών μας
-Να συνεχιστεί δια βίου η λιτότητα κι η ύφεση.
-Να πληρώνουμε μακαρόνια, ρύζι, γάλα, σαν παντεσπάνι.
-Να ιδρύσουμε υπουργείο Ευθανασίας για φτωχούς και ηλικιωμένους.
- Να μην φορολογήσουμε, καναλάρχες, μεγάλες επιχειρήσεις, εφοπλιστές, φρουτάκια.
-Διαφορετικά ν΄αλλάξουμε κυβέρνηση, χωρίς εκλογές, δημοψηφίσματα και άλλες δημοκρατικές πολυτέλειες κι αηδίες...

Αλέξη, γύρνα πίσω τώρα!

Ρε, λες να μας αφήσουν;

Επιτέλους. Να αποκτήσουμε μια Ελλάδα χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς επιδοτήσεις για τους πλούσιους, χωρίς δεσμεύσεις και κατευθυνόμενες πολιτικές, αδέσμευτη, χωρίς βάσεις - το ξεχάσαμε αυτό ε; κλπ

Δεν τα φάγαμε - Δεν χρωστάμε - Δεν πληρώνουμε.

Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.

Πάρτε τα δις σας και άντε στο καλό.

Έξω απ' την ΕΖ και την ΕΕ. Έξω απ' το ΝΑΤΟ.
Εμπρός για μια Ελλάδα νέα κομμουνιστική. Τώρα που έχουμε την εξουσία.
( σύντροφε υπουργέ Πανούση τ' ακούς; Βέβαια τ' ακούς αφού έχεις την ΚΥΠ )

Ρε, λες να μας αφήσουν;

χάρισμα

Έστω και να μας χάριζαν όλο το χρέος, την άλλη μέρα θα χρωστούσαμε. 
Το χρέος υποδουλώνει εκείνον που δεν έχει γιατί τον βάζει στην λογική του να χρωστάει για να ζήσει.

100 χρόνια πριν ή μετά;

Ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί τον προάγγελο του νεοφασισμού ή της νέας τάξης πραγμάτων, που μετά από τη βάρβαρη ιδιωτικοποίηση των πόρων & του ανθρώπινου δυναμικού χωρίζει τους ανθρώπους σε πλούσιους -το 1%- και φτωχούς -το 99%- άξιους για ανάλωση. Βέβαια στο 99% όπως λέει κι ο Όργουελ υπάρχει ένα ποσοστό εθελόδουλων που τους στηρίζει.

Η ανθρώπινη κοινωνία έχει γίνει απάνθρωπη γνωρίζοντας πως ο κατακτημένος - με όποιο τρόπο όπλα, χρέος κλπ- γίνεται υπόδουλος και ότι η ζωή για αυτόν πλέον είναι εφήμερη και βάρος.
Κυριαρχεί το συμφέρον των λίγων, μιας και όταν κάποιος μένει ατιμώρητος για τις πράξεις, του γιατί η υπόλοιπη κοινωνία δεν τον βλέπει ή δεν νοιάζεται πια, λειτουργεί σαν ανθρώπινη βδέλλα.


Δεν γίνεται συνθηκολόγηση με βδέλλες. Ο πόλεμος είναι ταξικός. Λιτότητα σημαίνει βαρβαρότητα. 



"Αντίθετα η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα όπου οι κυρίαρχες τάξεις αθέτησαν κτηνωδώς τις υποσχέσεις τους ... "

"Η αστική κοινωνία είναι τοποθετημένη μπροστά σ' ένα δίλημμα: ή θα περάσει στο σοσιαλισμό ή θα ξαναπέσει στη βαρβαρότητα."

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Με ή χωρίς ευρώ

Με ή χωρίς ευρώ, ο λαός αυτός όπως και οι άλλοι λαοί θα συνεχίζουν να υποφέρουν από τις επιλογές της εξουσίας.
Τώρα πια μάθατε ποια είναι η εξουσία, έτσι;

μετανάστευση

Δημιουργώ συνθήκες εξαθλίωσης σε μια χώρα και αυτόματα έχω μεταναστευτικό ρεύμα προς άλλες πιο πλούσιες χώρες.

Αν δημιουργήσω συνεχή πόλεμο τότε θα έχω μετανάστευση στο πολλαπλάσιο.

Εκεί που θα μεταβούν όμως οι μετανάστες θα δημιουργήσουν συνθήκες ανέχειας και έτσι θα υπάρξει συν τω χρόνω, ρεύμα φοβίας και τελικά ρατσισμού και φασισμού.

Αν φτάσουν σε μικρές ομάδες τότε θα υπάρξει πρόσμιξη με τον ντόπιο πληθυσμό και συνθήκες φιλοξενίας και ίσως αλληλεγγύης.
Όταν φτάσουν όμως σε μεγάλες ομάδες θα δημιουργήσω σίγουρα αντιπαλότητα και γκετοποίηση.

Εξαθλίωση σε μια χώρα, σημαίνει εξαθλίωση όλων.

μένουμε

Είχα ένα εργοστασιάκι στη Λάρισα και το έκλεισα αφού πήρα επιδότηση. Βέβαια δεν πλήρωσα ΙΚΑ κλπ και πτώχευσα. Άνοιξα ένα στη Βουλγαρία.
Το πρατήριο του εργοστασίου το είχα κάνει μπουτίκ και πούλαγα (με τα στοιχεία της γυναίκας μου) ότι έφτιαχνα στη Βουλγαρία.
Μετά το έκλεισα κι αυτό. Δεν έβγαινα. Τα αγόραζα πρώτα από Τουρκία και μετά από Κίνα πιο φθηνά. Έβγαζα πιο πολλά έτσι.
Τώρα τελευταία με τις δουλειές να πέφτουν και να πρέπει να πληρώνω χαράτσια κλπ έκλεισα και το πρατήριο. Άνοιξα κι ένα μικρό εργοστασιάκι να μαζεύω επιδοτήσεις και να κάνει κάτι ο γαμπρός μου.Έχω και καμιά 50 λαθραίους να παίρνουν 3€ τη μέρα και μια χαρά.
Εγώ έχω λεφτά να φάνε κι οι κότες. Τα έχω έξω βέβαια, εδώ θα τα φέρω;

Σήμερα μάζεψα τα παιδιά και πήγα Σύνταγμα. Μένουμε ρε μαλάκες Ευρώπη. Μην κάνετε καμιά στραβή.