Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2017

αφθονία

Όταν οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, οι φτωχοί αλληλοσκοτώνονται.
Σε κοινωνίες αφθονίας δεν υπάρχει ανάγκη για πόλεμο, ούτε καν φθόνο.


αφθονία θηλυκό
  1. η έλλειψη φθόνου
  2. ποσότητα πολύ μεγάλη ή μεγαλύτερη απ' αυτή που χρειάζεται, υπερδιάθεση, υπερεπάρκεια

Τρίτη, Νοεμβρίου 28, 2017

Εμείς και οι άλλοι

Αν δεν πουλήσουμε εμείς τα όπλα, θα τα πουλήσουν άλλοι.
Αν δεν υπογράψουμε εμείς μνημόνια, θα τα υπογράψουν άλλοι.
Αν δεν ξεπουλήσουμε εμείς την δημόσια περιουσία, θα την ξεπουλήσουν οι άλλοι.
Αν δεν εκπλειστηριάσουμε εμείς τα σπίτια σας, θα τα εκπλειστηριάσουν οι άλλοι.
Αν δεν σας διώξουμε εμείς από τη χώρα, θα σας διώξουν οι άλλοι.
Αν δεν ..., θα ... οι άλλοι.

Δεν είναι καλύτερα που κυβερνάμε εμείς;
Θέλετε να έρθει ο Κούλης;
 

Σάββατο, Νοεμβρίου 18, 2017

εργασία και πλεόνασμα


Σε κάθε κοινωνία η εργασία παράγει πλεόνασμα με το οποίο αναπτύσσεται η τοπική κοινωνία.
Τι άλλαξε μέσα σε χιλιάδες χρόνια;

Στην δουλεία το έπαιρνε ο αφέντης, στην φεουδαρχία ο τσιφλικάς, στον καπιταλισμό το αφεντικό.

Το μόνο που άλλαξε είναι στο ποσοστό που το πλεόνασμα αποδίδεται πίσω στην κοινωνία που το παρήγαγε και στο ποσοστό του πλεονάσματος σε σχέση με την αξία της εργασίας. 
Όσο οι θέσεις εργασίας μειώνονται λόγω της τεχνολογίας, τόσο το πλεόνασμα αυξάνεται. Αυτό και το ότι δεν επενδύεται πίσω στην κοινωνία ικανό ποσοστό του πλεονάσματος, οδηγεί σε ύφεση την κοινωνία. 
Τα αφεντικά πλέον δεν έχουν πατρίδα, δεν έχουν τοπική κοινωνία, γιατί δεν εξαρτώνται από την κοινωνία που επενδύουν. Έτσι είναι ελεύθερα να διαλύουν κοινωνίες όταν δεν υποτάσσονται. Αυτό το κάνουν μέσω του χρέους σε είδη πρώτης ανάγκης όπως κατοικία, φαγητό, περίθαλψη, εκπαίδευση κλπ. Ακόμα και αυτά εμπεριέχουν μεγάλο πλεόνασμα που παρακρατείται από τα αφεντικά.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2017

Λογοπλάστες


 Έτσι όπως πάνε θα πουν τον βασανισμό, «ειδική εκμαίευση πληροφοριών» και τον βιασμό «συνουσία μετά άρνησης»

Πόλεμος

ΠΟΛΕΜΟΣ 1918-2018;
«Η άρχουσα τάξη κηρύσσει πάντα τους πολέμους. Πάντα η κατώτερη τάξη πολέμησε στις μάχες.

Η άρχουσα τάξη έχει μόνο να κερδίσει χωρίς να χάσει τίποτα, ενώ η κατώτερη τάξη δεν έχει τίποτα να κερδίσει αλλά να χάσει τα πάντα - ειδικά τη ζωή τους.

Σας έχουν διδάξει και σας έχουν εκπαιδεύσει να θεωρήσετε ότι είναι το πατριωτικό καθήκον σας να πάτε στον πόλεμο και να σφαχτείτε στις διαταγές τους. Αλλά σε όλη την ιστορία του κόσμου, εσείς, ο λαός, δεν είχατε ποτέ φωνή στην κήρυξη του πολέμου και παράξενο, όπως σίγουρα φαίνεται, κανένας πόλεμος από οποιοδήποτε έθνος σε οποιαδήποτε εποχή δεν έχει ποτέ δηλωθεί από τον λαό.

Μόνοι τους κηρύσσουν τον πόλεμο και μόνοι τους κάνουν ειρήνη.

Αν ο πόλεμος είναι σωστός αφήστε τον να κηρυχθεί από τον λαό.

Εσείς που έχετε τη ζωή σας να χάσετε, σίγουρα πάνω από όλους τους άλλους, έχετε το δικαίωμα να αποφασίσετε το σημαντικό θέμα του πολέμου ή της ειρήνης.»

Ευγένιος Ντεμπς στο Κάντον του Οχάιο 1918

Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2017

Αυτό είναι δημοκρατία;

Ευρωπαϊκή δημοκρατία

  • Ισπανία: Το δημοψήφισμα ήταν παράνομο
  • Καταλωνία: Μπορούμε να διεξάγουμε ένα νόμιμο;
  • Ισπανία: ΌΧΙ

Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2017

Το φθηνό κρέας το τρώνε οι σκύλοι

Ο μύθος
Η μείωση του κόστους είναι η κεντρικότερη από τις νεοφιλελεύθερες ιδέες μιας και μειώνοντας το κόστος των πραγμάτων αυξάνεται η κατανάλωση για όλους και έρχεται η ανάπτυξη.

Είναι όμως έτσι;
Αν έχουμε ένα εργοστάσιο που παράγει ακριβά κουστούμια μειώνοντας το κόστος θα καταλήξει να παράγει φθηνότερα κουστούμια που θα στοχεύουν σε μεγαλύτερη αγορά.
Όμως αν όλα τα εργοστάσια που παράγουν κουστούμια μειώσουν το κόστος τους τότε το ποσοστό κέρδους θα μειωθεί και έτσι θα μειωθούν και οι απολαβές των υπαλλήλων μιας και οι εργοστασιάρχες θα θελήσουν να κερδίσουν ακόμη περισσότερα μιας και θα πουλάνε περισσότερα κουστούμια.
Η ποιότητα των κουστουμιών θα μειωθεί, η τιμή τους θα μειωθεί και οι εργάτες δεν θα μπορούν να αγοράζουν κουστούμια κάθε χρόνο γιατί αυτά θα χαλάνε και αυτοί δεν θα έχουν χρήματα μιας και θα μειωθούν οι μισθοί.
Οι εργοστασιάρχες θα ψάξουν να βρουν τρόπους να μειώσουν ακόμη την τιμή και θα χρησιμοποιούν συνεχώς και χειρότερα υλικά που θα έχουν ακόμα και επίπτωση στην υγεία των πελατών τους.
Αυτό θα οδηγήσει σε κλείσιμο των περισσοτέρων εργοστασίων και βέβαια σε λιγότερες και επισφαλείς θέσεις εργασίας.
Ας δούμε ποιοι θα κερδίσουν και ποιοι θα χάσουν τελικά:
Θα κερδίσουν αυτοί που θα απομείνουν να διαφεντεύουν την αγορά (οι πιο ισχυροί και αδίστακτοι) και θα χάσουν όλοι οι άλλοι -εργοστασιάρχες, εργαζόμενοι, καταναλωτές.

Έτσι:
Μείωση του κόστους σε μια κλειστή ανταγωνιστική κοινωνία σημαίνει αρνητικό πληθωρισμό δηλαδή στασιμότητα μιας και θα υπάρξει και μείωση των εσόδων των καταναλωτών.
Μείωση του κόστους όμως σε μια ανοιχτή ανταγωνιστική κοινωνία σημαίνει ύφεση μιας και θα οδηγήσει σε φθηνά προϊόντα μικρής αξίας.
Μείωση του κόστους σε μια ανοιχτή ανταγωνιστική αποικία σημαίνει εξαθλίωση.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2017

Τα λεφτά στα λεφτά

Ο θείος μου που εργάζεται σε σε καλή θέση μιας μεγάλης τράπεζας, μου έδωσε «μερικά δανειάκια» για τις επιχειρήσεις μου που ξεπέρασαν το 1 δις (1.200.000.000) ευρώ, δίνοντας μερικές μίζες σε φίλους του θείου -και στον ίδιο βέβαια.

Λόγω κρίσης -και συνεννόησης με το θείο- αποφάσισα να μην πληρώνω τα δάνεια αλλά να αγοράσω μετοχές της τράπεζας ώστε να δώσω στον θείο την θέση που του αρμόζει.
Για να μειώσω όμως το δάνειο μου το αγόρασα μέσω άλλης εταιρίας μου στην καταπληκτική τιμή των 300 εκατομμυρίων (βέβαια η τράπεζα μου έδωσε και δάνειο 200 εκατομμύρια ώστε να «συμπληρώσω το ποσόν»).

Λέω να πουλήσω τις μετοχές.



Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2017

Παράνομο;

Παράνομο;

Η εξουσία γράφει τους νόμους.

Οι λαοί ούτε καν ψηφίζουν τους εξουσιαστές τους, αλλά μόνο τις μαριονέτες τους και τρώνε ξύλο αν «δεν ψηφίσουν σωστά», επειδή «Οι πτωχοί δεν ξέρουν τι ψηφίζουν»


Οι νόμοι γράφονται από τις γνωστές νομικές και οικονομοτεχνικές πολυεθνικές εταιρίες και ψηφίζονται στα κοινοβούλια. Αυτό αποκαλείται «δημοκρατία» ενώ είναι καραμπινάτη ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2017

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2017

Απόλυτη η καταπάτηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Εννέα στα εννέα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται στην Ελλάδα:
  1. Το δικαίωμα στη ζωή (αυτοκτονίες και ελλιπής περίθαλψη λόγω κρίσης)
  2. Ελευθερία από τη δουλεία (διάλυση εργασιακών δικαιωμάτων)
  3. Ελευθερία από βασανιστήρια (σε αστυνομία-φυλακές συνεχίζονται προς τους αδύναμους)
  4. Δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (δίκες παρωδίες για τους ισχυρούς σε αντίθεση με παραδειγματικές για εκείνους που αντιστέκονται)
  5. Δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή (κάμερες παντού και ηλεκτρονική παρακολούθηση προς όλους)
  6. Δικαίωμα μετακίνησης (αύξηση κομίστρων-διοδίων)
  7. Ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (μουσουλμάνοι)
  8. Ελευθερία του λόγου (εφόσον δεν σε ακούει κανείς)
  9. Δικαιώματα σε δημόσιο διάλογο (δεν υπάρχουν δημόσιοι διάλογοι)

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2017

American Democracy

Democracy is not by definition the American type.

Democracy is when all people participate in commons. They need only representatives, no parliamentarians who vote for them on behalf of them.

In it's current state, American type of democracy is an oligarchy of corporations and their stockholders.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2017

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Πρώτα σώστε τις τράπεζες
Ο ρόλος των κοινωνικών συστημάτων είναι να εξισορροπήσουν τις ανισότητες για να πάψει ο άνθρωπος να είναι άγριο ζώο.

Ο διαχωρισμός της κοινωνίας στον καπιταλισμό είναι καθαρά ταξικός και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό σχετικά με την φύση. Δεν είναι καθόλου «στη φύση μας», ειδικά στην ανθρώπινη.

Στη φύση επικρατεί η αρχή του Pareto ή αλλιώς η αρχή του 80/20. Σύμφωνα με αυτή ο πλούτος θα έπρεπε να μοιράζεται εξίσου στο 20% και στο 80% της ανθρωπότητας. Έτσι συμβαίνει στη φύση, στα άγρια ζώα.

Σήμερα όμως ο μισός παγκόσμιος πλούτος βρίσκεται στα χέρια μόνο 6 ανθρώπων, ενώ το 20% κατέχει το 99% του παγκόσμιου πλούτου και το 1% κατέχει περισσότερο πλούτο από το 99% U.S. Senator Bernie Sanders (2017)

Για πόσο ακόμα θα το ανεχόμαστε;

Για πόσο ακόμα θα μας σπέρνει η εξουσία τη διχόνοια;

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2017

Σόλων - συμμετοχή στα κοινά

«Κελεύω άτιμον είναι τού έν στάσει μηδέτερος μερίδος γενομένου»

«Είναι έγκλημα όταν σε μια διαμάχη δεν παίρνεις θέση»

Νόμος του Σόλωνα που υποχρεώνει όλους να συμμετέχουν στα κοινά, αλλιώς εγκληματούν ενάντια στην κοινωνία.

είναι δικαίωμα η εργασία;

Η εργασία δεν είναι δικαίωμα, είναι υποχρέωση προς την κοινωνία & υποχρέωση της κοινωνίας είναι ζουν καλά τα μέλη της.

Τρίτη, Αυγούστου 22, 2017

κέρδη από εξαθλίωση

1. Με την εξαθλίωση μιας χώρας δημιουργείται μεταναστευτικό ρεύμα.

2. Η αύξηση της ανεργίας μειώνει τους μισθούς

3. Οι μετανάστες χρησιμοποιούνται από τους πλούσιους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυξάνοντας την ανεργία.

Άρα οι πλούσιοι εξαθλιώνοντας μια χώρα δημιουργούν μεταναστευτικά ρεύματα ώστε να κερδίζουν περισσότερα. (Προφανώς έχουν και άλλους τρόπους πχ επενδύσεις σε υποανάπτυκτες χώρες, απάτες με μετοχές κλπ, κα)

Ο τρόπος αυτός δημιουργεί μια τάξη τους "precariots". Εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και με λειψές αποδοχές, σε "ευέλικτες μορφές" (για τους πλούσιους) εργασίας.

Σάββατο, Ιουλίου 01, 2017

Η προοπτική

Δεν είναι η φτώχεια επιλογή.
Δεν είναι η ανεργία επιλογή.


Φταίει το σύστημα που δεν δίνει προοπτική.

Σάββατο, Ιουνίου 24, 2017

Τα κίνητρα

Αμερικανός υπολοχαγός αφηγείται για τα αίτια που τον έκαναν να πάει στην Αμερικάνικη Επανάσταση. Επανάσταση που ήταν πρότυπο για την Γαλλική, την Ελληνική και ...
(Με την ευκαιρία της 4ης Ιουλίου σε λίγες μέρες)

Του Χάουαρντ Ζιν:

Αμερικανός υπολοχαγός στο Bunker Hill, είπε το πως είχε καταταγεί στις δυνάμεις των ανταρτών (Επιτροπή):
- Ήμουν υποδηματοποιός, και ζούσα με την εργασία μου. Όταν αυτή η εξέγερση ξεκίνησε, είδα ότι μερικοί από τους γείτονές μου μπήκαν στην Επιτροπή, οι οποίοι δεν ήταν καλύτεροι από εμένα. Ήμουν πολύ φιλόδοξος, και δεν ήθελα να δω άλλους πάνω από μένα. Ο Τ. κλήθηκε να στρατολογηθεί, ως απλός στρατιώτης ... εγώ προσφέρθηκα να στρατολογηθώ από την Επιτροπή σαν υπολοχαγός: και η αίτηση έγινε δεκτή.
Είχα φανταστεί τον εαυτό μου τότε ακόμα ψηλότερα, με τον εξής τρόπο προαγωγής: αν σκοτωνόμουν στη μάχη, θα είχα τελειώσει, αλλά αν ο Λοχαγός σκοτώνονταν, θα ανέβαινα στην τάξη και μπορούσα να είχα την ευκαιρία να ανέβω ακόμα ψηλότερα. Αυτά κύριε! ήταν τα μόνα κίνητρα της εισόδου μου στην Υπηρεσία.
Για τη διαφορά μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της αποικίες, δεν ξέρω τίποτα. ...

Στο πρωτότυπο:
"American lieutenant at Bunker Hill, interviewed by Peter Oliver, a Tory (who admittedly might have been looking for such a response), told how he had joined the rebel forces:
I was a Shoemaker, & got my living by my Labor. When this Rebellion came on, I saw some of my Neighbors got into Commission, who were no better than myself. I was very ambitious, & did not like to see those Men above me. T was asked to enlist, as a private Soldier ... I offered to enlist upon having a Lieutenants Commission; which was granted. I imagined my self now in a way of Promotion: if I was killed in Battle, there would be an end of me, but if any Captain was killed, I should rise in Rank, & should still have a Chance to rise higher. These Sir! were the only Motives of my entering into the Service; for as to the Dispute between Great Britain & the Colonies, I know nothing of it. ...
​​
John Shy investigated the subsequent experience of that Bunker Hill lieutenant. He was William Scott, of Peterborough, New Hampshire, and after a year as prisoner of the British he escaped, made his way back to the American army, fought in battles in New York, was captured again by the British, and escaped again by swimming the Hudson River one night with his sword tied around his neck and his watch pinned to his hat. He returned to New Hampshire, recruited a company of his own, including his two eldest sons, and fought in various battles, until his health gave way. He watched his eldest son the of camp fever after six years of service. He had sold his farm in Peterborough for a note that, with inflation, became worthless. After the war, he came to public attention when he rescued eight people from drowning after their boat turned over in New York harbor. He then got a job surveying western lands with the army, but caught a fever and died in 1796.
Scott was one of many Revolutionary fighters, usually of lower military ranks, from poor and obscure backgrounds. Shy's study of the Peterborough contingent shows that the prominent and substantial citizens of the town had served only briefly in the war. Other American towns show the same pattern. As Shy puts it: "Revolutionary America may have been a middle-class society, happier and more prosperous than any other in its time, but it contained a large and growing number of fairly poor people, and many of them did much of the actual fighting and suffering between I775and 1783: Avery old story."
The military conflict itself, by dominating everything in its time, diminished other issues, made people choose sides in the one contest that was publicly important, forced people onto the side of the Revolution whose interest in Independence was not at all obvious. Ruling elites seem to have learned through the generations-consciously or not-that war makes them more secure against internal trouble.
The force of military preparation had a way of pushing neutral people into line. In Connecticut, for instance, a law was passed requiring military service of all males between sixteen and sixty, omitting certain government officials, ministers, Yale students and faculty, Negroes, Indians, and mulaItos. Someone called to duty could provide a substitute or get out"

Παρασκευή, Ιουνίου 16, 2017

Κένσινγκτον

Καθαρό παράδειγμα καπιταλισμού η φωτιά στο Κένσινγκτον.
Όπου φτωχός κι η μοίρα του;

Η φωτιά τους έκαψε μιας και η εξωτερική επικάλυψη που μπήκε, για να φαίνεται όμορφο το κτίριο στους πλούσιους γείτονες, ήταν εύφλεκτη.

Το φτηνό σύστημα προειδοποίησης δεν λειτούργησε.